De Nieuwe Boekerij Blog

Forsaken

2012-02-25T18:49:00.000+01:00

Een prostituee in Kabul

een student in een geïmproviseerde school

Speelplaats in Kabul

Foto's van Lena Slazic: Forsaken

Ragnar Axelsson

2012-02-24T12:52:00.000+01:00

foto: Ragnar Axelsson

Gedicht

Wij sterven allen

net als de dieren

Er is niets aan te doen

Dit besef leidt tot

urenlang voor mij uit

staren totdat ik

het potlood pak

en schrijf

dat wij allen sterven

net als de dieren

en dat er niets aan is te doen

Erik Bies

uit: De toverhazelaar

Kijk hier naar meer werk van Ragnar Axelsson én nu nog te zien op uitzending gemist een schitterende documentaire over zijn werk.

Hij woog een volgende steen....

2012-02-23T08:14:00.000+01:00

Jan Toorop

De zee te Katwijk

uit: Zoet & Zout

Tracy Metz & Maartje van den Heuvel

Hij woog een volgende steen in zijn hand, staarde in de verblindende lichtvlek. Hij voelde opeens een sterk verlangen dat tegengesteld was aan dat van Paul (maar Paul zou misschien zeggen dat het juist hetzelfde was): de wens er niet meer te zijn, zijn naam te verliezen, niet te hangen aan wat uiteindelijk het wezen van 'ik' uitmaakte en wat ergens zo futiel scheen - een samenstel van particuliere herinneringen en gedachten, geperst in een particulier lichaam. Ja, dacht hij - daarvan bevrijd te zijn, anoniem te worden, alle moleculen hun gang te laten gaan, zich te laten verspreiden, zich over te laten geven en tot in eeuwigheid de krachten van de natuur in zich te voelen ritselen, zoals nu alles rondom hem ritselde op elke aanspoelende golf, die bestond uit druppels die ook weer allemaal ritselden. Wat een bevrijding, wat een gelukzalige voorstelling. Hij smeet de steen. Een moment sidderde en brak de weerschijn. Tak, tak, flof.

uit: Grip
Stephan Enter

Stinzenplanten

2012-02-21T15:36:00.000+01:00

foto's van Geert Overmars uit:

Tuinieren met Stinzenplanten

Trudi Woerdeman

De avond dat ik uit huis ging

2012-02-20T12:01:00.001+01:00

Henri Matisse

Standing Nude

uit: Picasso in Parijs

De avond dat ik uit huis ging, liep ik het grootste deel van de nacht rond. De nacht verstreek in slow motion, en nachten verstrijken zoveel langzamer dan dagen. De tijd is niet constant, en de ene minuut duurt niet even lang als de andere.
Ik bevond me in een nacht die, naarmate hij verstreek, mijn leven werd. Ik liep weg, en ik probeerde weg te lopen van de donkere kring van haar depressiviteit. Ik probeerde weg te lopen van de schaduw die zij wierp. Ik ging niet echt ergens naartoe. Ik ging weg, de vrijheid tegemoet, zo leek het althans, maar je neemt het altijd met je mee. Het achter je laten van de psychische ruimte kost veel meer tijd dan het achter je laten van de fysieke ruimte.

Uit: Waarom gelukkig zijn als je normaal kunt zijn?
Jeanette Winterson
Vertaling: Maarten Polman

Februari

2012-02-18T10:43:00.001+01:00

Jacob Maris

Landschap ('Slatuintjes') bij Den Haag

Roos

2012-02-15T10:18:00.000+01:00

Ik geef je een wereld om in te wonen.
Hier zijn de beste plekken die ik ken,
dicht bij elkaar: een huis, een wilde tuin,
een bos, de zee - dat alles samen op een
kleine planeet. Je kunt er altijd heen.

Het huis heeft betere spiegels; ze laten
je zien zoals je bent. Schrik niet, het went
vanzelf. Je mag eten wat je wilt: in de tuin
groeit alles wat je nodig hebt.

Op goede dagen kun je wandelen in het bos
dat alle bossen is, groot genoeg om uren
door te dwalen maar klein wanneer je weer
naar huis toe wilt, om als een roos te slapen.

En om dat alles ligt de zee, die elke dag
zal zijn als jij: soms woedend, donkergrijs,
dan glad, sereen of wild en blij, doorzichtig
blauw of peilloos zwart; een mooi, groot
ademhalen onder de maan.

uit: Ademhalen onder de maan
Ingmar Heytze

Mijn hart is een rood hondje

2012-02-14T09:01:00.000+01:00

Mijn hart is een rood hondje
dat blaft en bijt misschien
Maar dat kwispelend rent
als jij in de buurt
en vooral als jij dicht bij me bent

Tanneke Wigersma

uit: Zoen me tot ik spin

Laat de luiken geloken zijn

2012-02-10T10:25:00.000+01:00

Chagall

Bella en Ida aan het venster

uit: Mama's

Laat de luiken geloken zijn
wiege wiegele weine
en de stilte onverbroken zijn
wiege wiegele wee.

Wen het kindje gedoogen wil
moe en tevreeën,
dat de blinkende oogen stil
toe zijn gegleeën,

dan zal komen de droomenvrouw
zacht over den grond
zij de vrome, die schromen zou
zoo zij wakenden vond.

En zij zal in den langen nacht
aan het hoofd zich vlijen
met der droomen wufte vlinderpracht
het kindje verblijen.

Het verhaal zal zij weer beginnen
het angstig mooie
en zij zal zich duizend keer bezinnen
en het niet voltooien.

Laat de luiken geloken zijn
wiege wiegele weine
en de stilte onverbroken zijn
wiege wiegele wee

J.H. Leopold
U missen en u niet ontgaan

Ofschoon het onuitgesproken bleef...

2012-02-09T09:52:00.000+01:00

Remember (detail)

Nicolas Roerich

Ofschoon het onuitgesproken bleef, stond voor Paul vast dat ze dit gemeenschappelijk hadden: een verlangen jezelf in licht en buitenlucht te dompelen, je lichaam onder hoogspanning te zetten en tot in je beenmerg te ervaren dat je bestond; een gewaarwording die nergens indringender werd dan tegen het decor van bergen - misschien juist omdat die aanschouwelijk maakten hoe belachelijk kwetsbaar je was en je keer op keer lieten voelen dat je nooit meer dan een irrelevante toeschouwer zou zijn.

uit: Grip
Stephan Enter

Boeken zijn voor mij een thuis

2012-02-07T11:43:00.000+01:00

A wandering boek

Toda Katsuhisa

Boeken zijn voor mij een thuis. Boeken creëren geen thuis - ze zíjn een thuis in de zin dat je, net zoals je met een deur doet, een boek opent en naar binnen gaat. Daarbinnen is een ander soort tijd en een ander soort ruimte.
Er is daar ook warmte - een haard. Als ik ga zitten met een boek, krijg ik het warm. Ik weet dat van de kille nachten op de stoep.

Uit: Waarom gelukkig zijn als je normaal kunt zijn?
Jeanette Winterson
Vertaling: Maarten Polman

Jonge witte geit

2012-02-06T12:37:00.000+01:00

Jonge witte geit

Jan Mankes

Soms loop je zo maar onverwachts tegen een schilderij aan dat je altijd al zo mooi vond, maar dat je nog nooit in het echt gezien hebt.

Mij overkwam dat met dit schilderij van Jan Mankes. Het hangt in het Museum voor Moderne Kunst Arnhem

en het is echt héél erg mooi...

Het is bijna drie weken geleden

2012-02-04T07:45:00.000+01:00

Dirk Filarski

Schelzboden

Het is bijna drie weken geleden sinds hij met levensgevaarlijke poëzie op zijn rug hierheen kwam.
Wat voor nut heeft poëzie anders als ze niet de kracht bezit iemands lot te veranderen?
Er zijn boeken die je aangenaam bezig houden, maar die je niet echt in je binnenste raken. Dan zijn er ook boeken die je aan het twijfelen maken, die je hoop geven, de wereld vergroten en die je waarschijnlijk met steile afgronden laten kennismaken.

Citaat uit:
Het verdriet van de engelen
Jón Kalman Stéfansson
Vertaling: Marcel Otten

Notitie

2012-02-02T09:37:00.000+01:00

Leven is de enige manier
om met bladeren begroeid te raken,
op het zand naar adem te happen,
op vleugels proberen te vliegen;

om hond te zijn
of hem over zijn gladde vacht te aaien;

om pijn te onderscheiden
van alles wat geen pijn is;

om zich in gebeurtenissen te bevinden,
zich in een uitzicht te verbergen,
naar de kleinst mogelijke vergissing te speuren.

Een uitzonderlijke kans
om je even te herinneren
waarover werd gesproken
toen de lamp niet brandde

en om ten minste een maal
over een steen te struikelen,
in een of andere regen nat te worden,
je sleutels kwijt te raken in het gras;

en een vonkje in de wind na te kijken;

en zonder ophouden iets belangrijks
niet te weten.

Wislawa Szymborska (1923-2012)
Einde en begin

Koud..

2012-02-01T09:23:00.000+01:00

fotografie: Jan Vermeer

uit: Breaking Ice

Verwondering

2012-01-30T09:22:00.000+01:00

'Florence in de sneeuw, Parijs 1950'

Éduard Boubat

"Verwondering is het begin van alle wijsheid."

Aristoteles

Citaat uit het boek: Werken aan wijsheid - Saskia de Jong

Waar de tijgers thuis zijn

2012-01-26T10:04:00.000+01:00

Waar de tijgers thuis zijn

Jean-Marie Blas de Roblès

In tegenstelling misschien tot wat dit promotiefilmpje doet vermoeden is Waar de tijgers thuis zijn een boek waar je de tijd voor moet nemen. Het is een grote roman met verschillende verhaallijnen waarvan verreweg het grootste deel in beslag genomen wordt door de biografie van Athanasius Kircher.

Eléazard von Wogau, een journalist die zich teruggetrokken heeft in een vervallen stadje ergens in het noorden van Brazilie, werkt aan de vertaling van die biografie en maakt ons deelgenoot van zijn twijfels en scepsis omtrent de waarde van het wetenschappelijk werk van de beroemde Jezuïet, die in zijn eigen tijd beroemd en zeer gewaardeerd was, maar later in de vergetelheid raakte.

Ondertussen, terwijl Eléazard volkomen in beslag genomen wordt door zijn intellectuele arbeid valt zijn gezin op dramatische wijze uit elkaar: zijn ex-vrouw Elaine komt tijdens een wetenschappelijke expeditie in een Heart of Darkness-achtige situatie terecht en zijn dochter Moéma's leven raakt door haar mateloze gedrag op drift, waarbij ze in steeds gevaarlijker situaties verzeild raakt.

Dit alles gesitueerd in Brazilie aan het einde van de vorige eeuw: een soort hogedrukpan van schrijnende armoede, magie en corruptie; een land kortom waarin de tijgers thuis zijn:

Es wandelt niemand ungestraft unter Palmen, und die Gesinnungen ändern sich gewiss in einem Lande, wo Elefanten und Tiger zu Hause sind. (Goethe -Wahlverwandschaften)

Hier is verder weinig van de hemel te zien

2012-01-24T10:38:00.000+01:00

Dirk Filarski

Berglandschap

Hier is verder weinig van de hemel te zien, de bergen pakken hem van ons af en het weer, dat diezelfde bergen scherper maakt, is donker als het einde, maar soms, als na een storm de contouren van de hemel verschijnen, menen we witte strepen van de engelen te zien, hoog boven de wolken en de bergen, boven de vergissingen en de liefkozingen van mensen, witte strepen als een belofte van groot geluk.
Deze belofte vervult ons met kinderlijke blijdschap en een lang vergeten optimisme ontsluimert, maar het versterkt ook de wanhoop en de uitzichtloosheid.
Zo is het: helder licht veroorzaakt diepe schaduwen, groot geluk draagt elders bij aan groot ongeluk, en het geluk van de mens lijkt te zijn veroordeeld tot een dans op het scherp van de schede.
Het leven is tamelijk eenvoudig, maar de mens is het niet en dat wat wij de raadsels van het leven noemen is onze eigen chaos, ons eigen ondoordringbare woud.

Citaat uit:
Het verdriet van de engelen
Jón Kalman Stéfansson
Vertaling: Marcel Otten

Het verdriet van de engelen

2012-01-23T13:29:00.002+01:00

Maria reikt de jongen een verkreukeld stukje papier aan. We hebben een rekening in de winkel op Vlakbank, zegt ze, daar hebben ze soms boeken. Kun je voor mij drie boeken uitkiezen die je bevallen, het liefst gedichten?
Denk je dat ik de juiste kan uitkiezen, vraagt hij.
Ik zag hoe je las, zegt ze alleen maar. Kies die boeken uit, die ........anders zijn.........waar de woorden niet stom op de bladzijden zitten, maar opzweven en ons vleugels geven, zelfs al is de mensen de lucht niet gegeven om te vliegen.

In 'Het verdriet van de engelen', het tweede deel van de trilogie na 'Hemel en hel' neemt Stéfansson de lezer mee naar een wereld vol sneeuw, ijs, kou en enorme inspanningen. In 'Hemel en hel' was het water en de zee alomtegenwoordig, in dit verhaal zijn het de sneeuw en de bergen. Stéfansson's personages spreken erg tot de verbeelding. Opvallend is het poëtische taalgebruik van de schrijver.
Ook de liefde voor de dichtkunst en de literatuur spelen weer een grote rol in dit verhaal.
Heel erg mooi en indrukwekkend is dit boek.

Uit: Het verdriet van de engelen
Jón Kalman Stéfansson
Vertaling: Marcel Otten

Huwelijk

2012-01-20T09:43:00.000+01:00

Huwelijk

Jeffrey Eugenides

Mitchell was zich volledig bewust van zijn vreemde gedrag. Maar het maakte niets uit omdat er niemand in de buurt was om het op te merken. In de geur van kaarsvet zat hij zo stil mogelijk met zijn ogen dicht in harde kerkbanken en stelde zich open voor ieder mogelijk opperwezen dat in hem geïnteresseerd zou kunnen zijn. Misschien was er wel niets. Maar hoe kon je daar ooit achter komen als je geen signaal uitzond? Dat is wat Mitchell deed: hij zond een signaal uit naar het hoofdkantoor.'

Er zit een sticker op de kaft van dit boek: 'voor de liefhebber van Jonathan Franzen'.

Wat overeenkomt is de combinatie van onbarmhartige precisie en mededogen die de schrijver aan de dag legt om het doen en laten van zijn personages te beschrijven. Het hield mijn aandacht vast, ook al vroeg het eerste gedeelte van het boek wel wat doorzettingsvermogen. Hij beschrijft dan het Amerikaanse academische wereldje in de jaren '80 waarbij je soms door de vele namen en het abstract geklets van studenten en docenten heen moet ploeteren. Maar als je dat gedaan hebt kom je terecht in een boeiende beschrijving van drie jonge mensen die hun weg zoeken in het zin geven aan liefde, relaties, religie, werk, ziekte...

Engel

2012-01-19T11:13:00.000+01:00

Engel noch tastend

Paul Klee

Ik geloof dat ik een engel heb gezien.
Ik weet het natuurlijk niet zeker.
Dat weet je nooit met engelen.

Hij droeg een blauwe jas, een grijze broek
en oude schoenen zonder veters.
Hij vroeg om geld: een euro, vijftig cent
om het slaaphuis van te betalen, zei hij.

Maar niemand geloofde hem.
Behalve dat meisje met die rode laarzen en die hond.
Maar dat was natuurlijk ook een engel,
dat zag je zo.
Dat meisje bedoel ik, niet die hond.
Of nou vooruit,
die hond ook,
waarom niet?

Bette Westera
Uit: Van Boerke Naas tot Dikkertje Dap

The joy of books

2012-01-12T09:08:00.000+01:00

Je hebt geen idee van wat er zich 's nachts allemaal in de boekwinkel afspeelt!

Waarom gelukkig zijn

2012-01-06T09:44:00.000+01:00

Waarom gelukkig zijn als je normaal kunt zijn?

Jeanette Winterson

Éen van de gevleugelde woorden van de adoptiemoeder van Jeanette Winterson, door haar in het boek steevast mvr. Winterson genoemd, was: De duivel heeft ons naar het verkeerde wiegje geleid.
Een prachtige samenvatting van de tragiek van de jeugd van de schrijfster: geadopteerd door een moeder (die eigenlijk op een jongen rekende) met hele wonderlijke godsdienstige overtuigingen, een ongelukkige vrouw die een bijzonder ingewikkelde relatie met haar eigen lichaam en seksualiteit had en er wrede pedagogische opvattingen op nahield. En dit alles tegen de achtergrond van de jaren zestig en zeventig in een arbeidersmilieu in Engeland waar het armoe troef was.

Bijzonder indrukwekkend is het als Jeanette Winterson beschrijft hoe ze rond haar vijftigste niet meer in staat is de gevolgen van een traumatische jeugd te dragen en hoe ze zich daar dan toch weer bovenop worstelt met onder meer dit prachtige boek als resultaat.

Een hard leven behoeft harde taal

2012-01-05T10:16:00.002+01:00

Pablo Picasso

Frauenkopf

Dus wanneer mensen zeggen dat poëzie een luxe is, of een keuze, of iets voor de ontwikkelde middenklasse, of dat zij op school niet gelezen hoeft te worden omdat zij irrelevant is, of meer van dergelijke vreemde en stompzinnige dingen die gezegd worden over poëzie en haar plaats in ons leven, dan vermoed ik dat de mensen die dat zeggen het tamelijk gemakkelijk hebben gehad. Een hard leven behoeft harde taal - en dat is poëzie. Dat is wat literatuur biedt - een taal die krachtig genoeg is om te zeggen waar het op staat.
Het is geen schuilplaats. Het is een vindplaats.

Uit: Waarom gelukkig zijn als je normaal kunt zijn?
Jeanette Winterson
Vertaling: Maarten Polman

Gelukkig Nieuwjaar!

2011-12-31T12:59:00.000+01:00

Sylvester

Quint Buchholz

Ter hoogte van de volgende zijstraat....

2011-12-29T09:33:00.001+01:00

Quint Buchholz

De bril

Ter hoogte van de volgende zijstraat zag ik een gigantische schaduw over de straat trekken. Heel langzaam gleed hij verder over de Boulevard van de Revolutie. Even hield ik het voor een bus, maar daarvoor was de schaduw te amorf, te plomp en verplaatste hij zich veel te langzaam. Bovendien maakte hij geen geluid. Hij schommelde ook gelijkmatig heen en weer, een stabiele golfbeweging waarmee hij zich als het getij van ons verwijderde. Telkens als hij verder gleed, weerklonk er op het spoor een zacht, slepend geluid. Terwijl we toekeken, ademde het wezen in en weerklonk een lage grom.
'Godallemachtig,' zei ik. 'Het is een olifant.'

uit: De tijgervrouw van Galina
Téa Obreht
Vertaling: Anke ten Doeschate

Sand Dancer

2011-12-28T09:49:00.000+01:00

Op het zuidelijk halfrond ondertussen, is het zomer; en misschien is kunstenaar Peter Donnelly wel ergens aan een Nieuw-Zeelands strand bezig met één van zijn 'Sand Dances'! Neem even de tijd en geniet van zijn levenskunst.

Kerstmis 1963

2011-12-24T14:48:00.001+01:00

Joseph Brodsky

De wijzen waren er. Het kind sliep vast.

De ster verstuurde fonkelende stralen.

Het waaide, sneeuw lag kniediep opgetast.

Er brandde vuur en rook ging in spiralen.

De vlammen laaiden hoog op in de nacht

en schaduwvlakken werden teruggedrongen.

Geen sterveling die ook maar even dacht

dat nu een heel nieuw tijdperk was begonnen.

De wijzen waren er. Het kind sliep vast.

Gebogen balken die de krib omgaven.

De rook steeg op. De sneeuw lag opgetast.

En naast het slapend kindje lagen gaven.

Januari 1964

uit: Kerstgedichten
Joseph Brodsky

Ze nemen de tijd,...

2011-12-23T10:12:00.000+01:00

Rajasthan morning

De route lijkt totaal niet op de rit die Zorá en ik naar Brejevina maakten, maar ook hier strekken glanzende groen met gele wijngaarden zich naar het oosten uit. Oude mannen steken pal voor je over met een kudde pasgeschoren schapen in hun kielzog. Ze nemen de tijd, gebaren naar de dikke lammeren dat ze moeten volgen of trekken hun schoenen uit om de steentjes eruit te schudden die hen al uren kwellen. Dat je misschien wel haast hebt, interesseert hen geen lor; in hun ogen zijn reizigers met haast armzalige reizigers.

uit: De tijgervrouw van Galina
Téa Obreht
Vertaling: Anke ten Doeschate

Liggend op zijn rug...

2011-12-20T08:52:00.000+01:00

De tocht naar Jeruzalem

H.N. Werkman

Liggend op zijn rug met een hand onder zijn hoofd zei Vincent dat wanneer je twee geleefde dagen van twee mensen naast elkaar legde, zou blijken dat beide ervaringen weliswaar volgens de klok dezelfde vierentwintig uur hadden geduurd maar in de psyche zou zich iets volkomen anders hebben afgespeeld, te vergelijken met een beeld van Wittgenstein over kleur - dat wat de een als groen ziet, door de ander heel goed als blauw kan worden gezien en dat je daar nooit achter komt en dat was, volgens Vincent, de oorzaak van de fundamentele eenzaamheid van de mens.

Uit: Grip
Stephan Enter

Grip

2011-12-19T09:45:00.000+01:00

Grip

Stephan Enter

Niets in het zingen der krekels
Verraadt hoe vlug ze sterven

Een treffend motto, deze regels van Bashõ bij de roman van Stephan Enter over vriendschap, of de illusie daarvan en over herinnering. Net zoals in Alsof het voorbij is van Julian Barnes heb je als je dit boek uit hebt de neiging om het nog een keer te gaan lezen.
Wat is er nu precíes gebeurd twintig jaar geleden op de Lofoten toen de vier studentenvrienden daar aan het klimmen waren? We krijgen het verhaal stukje bij beetje te horen vanuit het wisselende perspectief van de drie mannelijke leden van het gezelschap door middel van herinneringen en overpeinzingen bijvoorbeeld over onsterfelijkheid.
Stephan Enter heeft een fijnzinnige en subtiele manier van schrijven. Moeiteloos zie je de personages en de omgeving waarin ze verkeren voor je. Prachtig boek!

Postcrossing

2011-12-14T09:40:00.000+01:00

Wij zijn enthousiaste postcrossers aan het worden:

Bezoek van de knokploeg

2011-12-13T10:47:00.000+01:00

Bezoek van de knokploeg - Jennifer Egan

Bezoek van de knokploeg lijkt een verhalenbundel maar de personages uit de verschillende verhalen blijken allemaal met elkaar verbonden. Jennifer Egan heeft een originele schrijfstijl. Ze schakelt tussen heden, verleden, toekomst en personages. Het hoofdpersonage in het ene verhaal speelt een bijrol in het volgende. Het boek gaat over het verstrijken van de tijd en wat de tijd (de knokploeg) doet met onze dromen, verwachtingen en vriendschappen. Prachtig! Als je het boek uit hebt vraag je je af of je wel alle verbanden hebt gezien en wil je maar één ding: herlezen!

Be here. Be present.

2011-12-12T10:37:00.000+01:00

Be here. Be present.

Wherever you are, be there.

Willie Nelson

Vanessa Redgrave

Foto's en tekst uit het prachtige boek Wisdom van Andrew Zuckerman.
Kijk op Wisdombook voor meer!

Hi no michi - Weg durch das Feuer

2011-12-09T10:10:00.000+01:00

Beelden uit het prachtige boek over leven en werk van de Japanse kunstenaar Shiho Kanzaki:
Hi no michi - Weg durch das Feuer
Volker Harlan, Anke von Loewensprung

Uit het herbarium van Emily Dickinson

2011-12-07T09:46:00.000+01:00

Foto: Annie Leibovitz

Uit: Pelgrimage

I robbed the Woods -

The trusting Woods -

The unsuspecting Trees

Brought out their Burs and mosses

My fantasy to please -

I scanned their trinkets curious -

I grasped - I bore away -

What will the solemn Hemlock -

What will the Oak tree say?

Ik stal van 't Bos -

Het argeloos Bos -

Bomen op niets verdacht

Toonden hun mos en Bolsters

Aan mijn verbeeldingskracht -

Ik monsterde hun opschik -

Vertrok - met wat ik nam -

Wat zegt de statige Hemlock -

Wat zegt de Eik ervan?

Emily Dickinson
uit: Verzamelde Gedichten
vertaling: Piet Verstegen

Siberië

2011-12-05T11:07:00.002+01:00

Wolf Erlbruch

Geef me je jas
van bont van teddyberen.
Sla je arm om me heen
en al je winterkleren.
Zoen me tot ik warm word.
Zoen me tot ik spin.
Trek je eigen huid dan uit,
stop mij eronder in.
Sus me met je hartslag.
Wij ons wij ons wij ons.
Maak van dit veel te grote bed
een heel klein fort van dons.

Bart Moeyaert
Uit: Zoen me tot ik spin - Gedichten over de liefde
Illustraties: Wolf Erlbruch

Dit gedicht staat ook op een kussensloop van Plint

Advent

2011-12-03T10:13:00.001+01:00

Annunciazione

Fra Angelico

Erato - Call Your Girlfriend

2011-12-01T08:33:00.000+01:00

Alsof het voorbij is (2)

2011-11-30T09:55:00.001+01:00

Alsof het voorbij is

Julian Barnes

Als er iets is waar we als lezer in dit boek mee geconfronteerd worden dan is het onze behoefte aan verklaringen, aan een duidelijk verband tussen oorzaak en gevolg.

Want als er zo'n verband is kunnen we ook een schuldige aanwijzen in het geval van de dramatische gebeurtenissen in het boek, of kunnen we er op z'n best iets van leren!

Maar zo makkelijk komen we er niet van af in dit boek, dat je bij blijft en dat je eigenlijk twee keer moet lezen, en waar je graag over napraat. Een ideaal leesclubboek dus.

Ik hou van verloren zaken..

2011-11-28T11:42:00.001+01:00

Saul Leiter

Foot on El 1954

Ik hou van verloren zaken, dingen die niemand ziet. Ik hou van het idee dat je soms iets echt moet lezen. Bepaalde foto's moet je volgens mij ook lezen als het ware, ze kunnen niet in één oogopslag gezien worden, je moet er keer op keer naar kijken.

Saul Leiter

Pastelkrijtjes van Georgia O 'Keeffe

2011-11-25T14:10:00.000+01:00

Foto: Annie Leibovitz

Uit: Pelgrimage

Georgia O'Keeffe

Black and Purple Petunias

Jack-in-the-Pulpit No. II

Georgia O'Keeffe

Oak Leaves

Georgia O'Keeffe

Autumn Leaves - Lake George

Georgia O'Keeffe

De hemel bestaat niet

2011-11-24T08:42:00.000+01:00

De hemel bestaat niet

Als we weer in de auto zitten, op weg naar zijn huis, begint mijn vader te snuiven en te snotteren.
Ik hoef niet te vragen waarom hij huilt, want dat begrijp ik zo wel.
Mijn moeder heeft bij het afscheid gevraagd waarom hij wegging. Kon hij niet bij haar blijven? Waar woonde hij dan tegenwoordig?
Hij veegt met de rug van zijn hand zijn neus en ogen droog en zegt dat het mislukken van zijn huwelijk het failliet van zijn leven is. Ik heb met hem te doen, maar dat zeg ik niet.
Ik zeg dat hij overdrijft.
"Het failliet van uw leven, kom op, vader."
Volgens hem ben ik degene die overdrijft. "Het failliet van een leven. Dat zeg ik. Een leven."

Jannetje Koelewijn is in dit boek verteller en personage ineen. Het is het verhaal van haar ouders en het gereformeerde gezin waarin ze opgroeide in de jaren 60 en 70, in Tuindorp Oostzaan in Amsterdam. Centraal staat de vader die alles heeft bereikt wat hij wilde in het leven, op zijn 66e nog meester in de rechten wordt en al zijn kinderen een universitaire studie kon laten volgen, maar op het eind achterblijft als een gebroken man. Het geloof speelt een grote rol in dit boek. Zijdelings komt ook de moeder aan bod, die ten onder gaat aan depressie en haar jongste kinderen verwaarloost. De schrijfster wil de waarheid vertellen. Ze doet dat op een milde, maar messcherpe toon, met mooie dialogen.

De hemel bestaat niet - Over het leven van mijn ouders

Jannetje Koelewijn

If I shouldn't be alive

2011-11-22T08:34:00.000+01:00

De slaapkamer van Emily Dickinson

Foto: Annie Leibovitz

Uit: Pelgrimage

If I shouldn't be alive

When the Robins come,

Give the one in Red Cravat,

A Memorial crumb -

If I couldn't thank you,

Being fast asleep,

You will know I'm trying

With my Granite lip!

Als ik niet meer leven mocht

En de Roodborst kwam,

Geef die met de Rode Sjaal,

Een Gedachteniskruim -

Kan ik u niet danken,

Is mijn slaap te diep,

Weet dat ik mijn best doe

Met Granieten lip!

Uit: Verzamelde Gedichten

Emily Dickinson

Vertaling: Peter Verstegen

Location, location, location

2011-11-18T10:51:00.001+01:00

Blauwe deur

Joseph Cals

Er moet een sloot omheen. Een strook
van een of ander onkruid. Een heg, die
buren aan het zicht onttrekt. Een tuin
waarin ik inventief met lagen werk
om een eindeloze horizon te suggereren.
Planten die de nagalmtijd bekorten.
Van de woning zelf heb ik geen beeld.,
maar de stolp eroverheen filtert alle
ongemakken weg, schrikt alle mensen
die een hand richting de bel uitsteken af.
Ten slotte voor de zekerheid die sloot.

Vrouwkje Tuinman
Wat ik met de sleutel moet

Afghanistan - Touch down in flight

2011-11-16T09:44:00.000+01:00

Een andere kijk op Afghanistan.

Wonderschone film en prachtige muziek.

Gefilmd door Lukas en Salome Augustin.

Herinneringen

2011-11-15T08:49:00.000+01:00

De mensen gaan veel te nonchalant met hun herinneringen om

Uit: Waar gaan we dan heen?

Teksten: Novalis

Fotografie: Aart Woutersen

Saul Leiter

2011-11-11T12:13:00.001+01:00

Gezien in het Joods Historisch Museum prachtige foto's van Saul Leiter, tijdgenoot van o.a. Rothko en Pollock Ga vooral ook even zitten voor de documentaire die daar vertoond wordt.

Jane Eyre

2011-11-10T09:22:00.000+01:00

Maakt niet uit hoe vaak dit boek van Charlotte Bronte al verfilmd is. Kijken naar het karakter Jane blijft inspireren vooral in deze interpretatie van Mia Wasikowska.

Rotjeugd of niet, Jane is sterk, autonoom, integer met een zacht hart.

Espresso

2011-11-08T08:48:00.000+01:00

Jan van Loon

A cup of coffee (1982)

De zwarte koffie op het terras
met stoelen en tafels kleurrijk als insecten.

Kostbare opgevangen druppels
vervuld van dezelfde kracht van Ja en Nee.

De koffie wordt donkere cafés uitgedragen
en kijkt zonder te knipperen in de zon.

In het daglicht een weldadige zwarte stip
snel uitstromend in een bleke klant.

De koffie lijkt op de druppels zwarte diepzinnigheid
soms opgevangen door de ziel,

een weldadige schok teweegbrengend: Vooruit!
Inspiratie om de ogen te openen.

De herinneringen zien mij
Tomas Tranströmer, Nobelprijs Literatuur 2011
Vertaling: Bernlef

Word as Image

2011-11-07T09:16:00.000+01:00

Alsof het voorbij is

2011-11-03T08:33:00.001+01:00

Alsof het voorbij is

Julian Barnes

In die tijd zagen we onszelf min of meer als gevangenen in een kooi, wachtend op het moment dat waarop we zouden worden losgelaten op ons leven.
En als dat moment kwam, zou ons leven - en daarmee de tijd zelf - zich versnellen. Hoe konden we weten dat ons leven allang begonnen was, dat er al voordeel was verkregen, al schade aangericht?
En dat nadat we waren losgelaten alleen maar in een nog grotere kooi zouden belanden, waarvan de grenzen aanvankelijk niet te onderscheiden zouden zijn.

Hoofdpersoon Tony, tevens de ik-verteller van deze korte roman, en zijn drie vrienden Colin, Alex en de non-conformistische Adrian, maken je deelgenoot van hun onzekerheden en twijfels over hun schoolleven en het leven daarna.
Als Tony, dertig jaar later en gepensioneerd, tot het inzicht komt dat zijn herinneringen totaal niet kloppen met de werkelijkheid, slaan bij hem de stoppen door.
Na de twee laatste (lees: schokkende) bladzijden wil je meteen opnieuw beginnen met dit boek, omdat je wellicht over de aanwijzingen er naartoe heen hebt gelezen.
Winnaar van de Man Booker Prize 2011. Terecht.

Vertaling: Ronald Vlek

Beschoten

2011-11-01T08:36:00.001+01:00

Armando

Foto: Vincent Mentzel

Om dan naar huis te komen
en te horen dat de toekomst
in beslag genomen is.

Om te horen dat de stilte
met opzet is beschoten.

Uit: Ze kwamen
Armando

No Facebook without the Dutch

2011-10-31T12:27:00.000+01:00

Leuke zeepost voor Mark Zuckerberg van het vernieuwde Scheepvaartmuseum in Amsterdam

Windflower

2011-10-28T11:30:00.000+02:00

Pupille

Lothar Baumgarten

Cities on the Move - 2727 kilometres Bottari Truck (still)

Kimsooja

Garden of the Metamorphosis in the Space Capsule

Tetsumi Kudo

Alle afbeeldingen zijn afkomstig uit: Windflower - Perceptions of Nature

Het boek bij de tentoonstelling in het Kröller-Müller Museum

Epigram

2011-10-27T08:45:00.000+02:00

We are the 1%

Chicago Board of Trade in een reactie op de Occupy Wall Street

De bouwsels van het kapitaal, korven der moordenaarsbijen,
honing voor de enkelen.
Daar diende hij. Maar in een donkere tunnel ontvouwde hij
zijn vleugels
en vloog als niemand keek. Hij diende zijn leven opnieuw te leven.

Tomas Tranströmer
Uit: De herinneringen zien mij
Vertaling: Bernlef

De Rustelozen

2011-10-26T09:49:00.000+02:00

De Rustelozen

Olga Tokarczuk

Wat een verrassend boek is dit, zowel in vorm als in inhoud. Is het een roman of een verhalenbundel, is het fictie of non-fictie? En wat een wonderlijke fascinaties heeft de hoofdpersoon. Want er ís een hoofdpersoon of in ieder geval een verteller. Een personage dat reist en daar op een schijnbaar willekeurige wijze verslag van doet door middel van korte notities, beschouwingen en verhalen, prachtige verhalen. Bijvoorbeeld over de man die zijn vrouw en zoontje kwijtraakt op een Kroatisch eiland en over de jonge moeder in Moskou die besluit te verdwijnen in de ondergrondse, weg uit haar zware leven. Maar ook het historische verhaal over een 'anatomische les'.

Een boek waar je je door mee kunt laten nemen, prachtig geschreven en met observaties die je bijblijven.

Op Henry

2011-10-25T09:01:00.000+02:00

L'Allée d'eau

Charles Guilloux

Uit: Landschappen van de ziel

‘Op Henry. En op vader.’

‘En op ons. Is het eigenlijk wel gepast dat ik een toost uitbreng op de dag dat mijn man is begraven?’

‘In culturen met een gezondere kijk op de dingen wordt de dood gevierd, Sara.’

‘O ja, dat is waar. Misschien zouden we de bomen moeten vragen of ze willen dansen.’ Ze hief een kopje op naar een boom en maakte een buiging. ‘Mag ik deze dans van u? Nee? Bent u somber? Nou boom, wij zijn allemaal somber! Ha!’ Ze spreidde haar armen en keek omhoog. ‘We zijn allemaal somber.’

Uit: De Woestenij

Samantha Harvey

Vertaling: Noor Koch

Herfst

2011-10-24T11:49:00.000+02:00

Kastanjeblad met gekalligrafeerde tekst:

Sure al-Isra

Turkije

Claudy Jongstra

2011-10-21T10:13:00.001+02:00

Claudy Jongstra

Korte documentaire van Dutch Profiles

In de abdij Koningshoeven in Berkel-Enschot is van 29 oktober tot en met 14 januari de expositie 'Pelgrimage' te zien van de Brabantse kunstenaar Marc Mulders en de Friese kunstenares Claudy Jongstra.

De bijeengebrachte werken verbeelden zowel de dag als de nacht voor de 'pelgrim'.

Een labyrinth van walstro en kamille verwijst naar de afstand die overdag overbrugd moet worden. In de kapittelzaal zijn de paden die de pelgrim bewandelt, verbeeld in strengen vilt aaneengeweven rond zwarte glazen schalen met beschilderde sterrenhemels, het nachtelijke vergezicht tijdens de tocht.

Toen ze vele jaren daarvoor....

2011-10-20T12:28:00.002+02:00

Juke Hudig

Droomboom

Toen ze vele jaren daarvoor net naar het koetshuis waren verhuisd had hij haar verteld over de joodse kasjroetwetten, die voorschrijven dat het fruit van een boom pas in het derde jaar geoogst mag worden, omdat een boom, voordat je mag ingrijpen in zijn cyclus, eerst moet leren rijpen en verdorren, totdat hij krachtig is en zo overvloedig veel vruchten draagt dat het hem niet deert dat je vruchten van hem plukt, al zijn het er nog zoveel. En van zijn kant moet de plukker geduld leren oefenen. Geduld om op je beloning te wachten, totdat de blijdschap over het wachten zelf twee of zelfs drie keer zo groot wordt.

Uit: De Woestenij

Samantha Harvey

Vertaling: Noor Koch

Verstreken

2011-10-17T11:04:00.002+02:00

Henri Toulouse-Lautrec

Roodharig meisje met witte blouse

afbeelding uit: Picasso in Parijs

Alles is hier op dit moment altijd voortdurend
in een razende staat van verandering
bezig een verstreken gedaante aan te nemen.
Je kunt het zo bestendig niet denken of het is er
geweest en blijft als verdwenen aanwezig.

Avond aan avond komt een nieuwe geliefde
trouw aan het beeld waarmee je elkaar 's ochtends
aan tafel hebt achtergelaten weer thuis.

Kijk: ze verschijnt aan het eind van de straat
zwaait als vanouds met een kersverse hand
herinnerde warmte vooruit en kust je van ver al
tot ziens op een andere mond bij het opstaan.

Zo verwaaien we samen duurzaam als klanken
blijven verdwijnen als muziek in de oren
en wachten net zo lang op het slot
tot we volledig afwezig zijn om dan pas volmaakt
in het niets uit een stuk te kunnen bestaan.

Uit: Hersenpap
Wiljan van den Akker

Eva slaapt

2011-10-14T10:21:00.001+02:00

Eva slaapt

Francesca Melandri

De romantische ziel is de ziel die ervan overtuigd is dat het landschap hem iets te vertellen heeft, dat het landschap altijd op het punt staat iets te onthullen wat de mensen die het bewonen nog niet weten, of zijn vergeten, of onbelangrijk vinden; dat geografie in feite een boek is, geschreven in een ons onbekende taal maar waarvan de betekenis ons, misschien ooit, zal worden geopenbaard.

Een onverzettelijke Duitstalige bevolkingsgroep in Zuid-Tirol, na de tweede wereldoorlog gedwongen ingelijfd bij Noord-Italië, en het daarbijbehorende berglandschap is de achtergrond voor dit liefdesverhaal van de mooie Gerda, chefkok in een restaurant en afkomstig uit een arm boerenmilieu en Vito, een 'carabiniere' uit Calabrië, het uiterste zuiden van Italië, die met zijn peloton rust en stabiliteit moet brengen in het gebied. We volgen het hoofdpersonage Eva, de volwassen dochter van Gerda, op een treinreis naar Zuid-Italië, om nog éénmaal haar, niet-biologische vader te ontmoeten. Een indrukwekkend boek, niet in de laatste plaats door de gedetailleerde beschrijving van de historische en politieke gebeurtenissen.

Vertaling: A. Habers

'Is het daarom ook niet zo...,'

2011-10-13T11:31:00.001+02:00

Alexey Titarenko

Havana Series

'Is het daarom ook niet zo...,' zei de vrouw, maar achter me stonden twee stellen van middelbare leeftijd stilletjes tegen elkaar te praten en dat leek me eventjes interessanter dan de overwegingen van de spreekster.
'U moet zeker naar de Caraïben gaan en vooral naar Cuba, zolang Fidel daar nog aan de macht is. Als hij doodgaat, wordt Cuba hetzelfde als de rest. Nu kun je daar nog echte armoede zien en in wat voor auto's ze daar rijden! U moet u werkelijk haasten, want het schijnt dat Fidel werkelijk heel ziek is.'

Uit: De Rustelozen
Olga Tokarczuk
Vertaling: Greet Pauwelijn

Le gamin au velo

2011-10-11T11:51:00.000+02:00

Le gamin au velo

Gebroeders Dardenne

Een jongetje dat je niet meer los laat: Cyril, koppig op zoek naar zijn vader die hem in de steek liet. Als ergens de loyaliteit van het kind aan de falende ouder zichtbaar gemaakt wordt dan is het in deze film. Nog dagen moest ik aan die kwetsbare en onweerstaanbare jongen in zijn rode jas en op zijn onafscheidelijke fiets denken.

Schuur

2011-10-10T09:45:00.001+02:00

Paula Modersohn-Becker

Stilleben mit Kürbis

Liekes huis ruikt naar appelen.

Mijn huis zal ook ergens naar ruiken. Niet naar appelen. Dan
had ik geen verschil gemerkt.

Appelen ruiken lekker, maar bepaald bezoek niet. Daarna
moet ik luchten.

Mijn huis moet ook ergens naar ruiken.
Daarvoor moet ik speciaal een week weg. En weer
terugkomen.

Als ik de bank van Lieke krijg, ruikt mijn huis ook naar appelen.
Het duurt wel twee maanden voordat ik niet langer, wanneer
ik de woonkamer in loop, denk: Lieke.

Nu ruik ik mijn huis en de bank niet meer.

Vrouwkje Tuinman
Wat ik met de sleutel moet.

Een vioolspeler! Op het dak!

2011-10-07T10:10:00.000+02:00

Gruner Geiger

Marc Chagall

- Een vioolspeler! Op het dak! Vreemd? Jazeker. Maar hier in het dorpje Anatevka is iedereen een vioolspeler op het dak, probeert iedereen muziek te maken zonder zijn nek te breken. Het is niet eenvoudig. Je kunt je afvragen waarom we hier blijven als het zo gevaarlijk is . Nou we blijven omdat Anatevka ons thuis is.

Uit: De vrije wereld
David Bezmozgis
Vertaling: Nicolette Hoekmeijer

Dissus

2011-10-05T09:40:00.001+02:00

Tegenwind

We zwoegden door de dikke lucht
tegenwind natuurlijk
daar kon je donder op zeggen

De wind rukte wild:
haren wapperden
oren klapperden
wangen flapperden
we leken net te vroeg geboren hondjes
en kregen de slappe lach

We deden wie het langst kon leunen:
met je handen achter je hoofd
met ogen dicht
of op één been
met iemand op je nek

en daarna wie het langst kon vliegen
met je jas gespreid
en een wedstrijdje scheten met tegenwind
en dat een ander tien meter verderop ging staan en dan ruiken
hoe snel de scheet bij hem was

Lagen we daarna allemaal
te schateren in de berm
helemaal helemaal
uitgeschakeld

'Hé maar jongens, wie heeft er nou gewonnen?'
Riepen we allemaal tegen de storm:
'Wind-man! Wind-man!'

Uit: Dissus
Simon van der Geest en Jan Jutte
Winnaar van de Gouden Griffel 2011

Vrouwen die lezen zijn nog steeds gevaarlijk

2011-10-04T09:07:00.000+02:00

Alexander Rossi

Verboden boeken

Federico Faruffini

Lezende vrouw

Robert Braithwaite Martineau

Het laatste hoofdstuk

Afbeeldingen uit:

Vrouwen die lezen zijn nog altijd gevaarlijk

Stefan Bollmann

Ryuta Iida

2011-10-03T09:08:00.000+02:00

Ryuta Iida

Het begint - maar wanneer begint zoiets,

2011-09-30T10:52:00.000+02:00

A Key

Katsuhisa Toda

Het begint - maar wanneer begint zoiets, welke tekenen zijn de eerste? Het begint met het woord 'boek', het woord dat haar maar niet te binnen wil schieten wanneer ze op een middag voor mijn bibliotheek staat en vraagt wanneer ik nog 's, je weet wel, zo'n ding, of ik binnenkort weer 's - en ze brengt haar handen met de vingers gestrekt naast elkaar en klapt ze open en dicht. Of ik dat nog 's ging doen, dat schrijven, hoe heet dat, zo'n ding. Ze geeft mijn vader een por met de elleboog: Zeg jij het, jij weet het.

Uit: Gestameld liedboek
Erwin Mortier

Lex

2011-09-28T10:16:00.000+02:00

Lex
James Mylet

Voordat ik afscheid neem en weer naar school ga, stel ik de quizvraag van de middag. Vandaag is dat: 'Hoeveel kleuren heeft een regenboog? En dat zouden wij moeten weten, want hier in Connemara zien we meer regenbogen dan waar ook ter wereld, jazeker, en dat is een Lexfeit.'
Een 'Lexfeit' weten ze, is iets wat ik verzin en niet kan bewijzen.
'Om half vijf ben ik er weer, op tijd voor het slotakkoord, dus graag tot dan,' en ik schakel terug naar de playlist.

Met de precisie van een helicopterview aanschouwt een middelbare scholier in zijn eindexamenjaar zijn leven in een dorp aan de westkust van Ierland. Hoofdpersoon Lex staat op het punt om te vertrekken naar Londen om verder te studeren. Hij beheert een radiozender die zijn lievelingsmuziek uitzendt in de regio waar hij woont. Het wel en wee van dit laatste schooljaar wordt nauwgezet beschreven en bekeken vanuit het perspectief van zijn vrienden en familieleden. Ik heb genoten van dit boek. Een aanrader.

Vertaling: Harry Pallemans

Niemand sprak

2011-09-26T08:54:00.000+02:00

Dahlia's in blauw geglazuurde pot

Jacob Nieweg

Niemand sprak,

de gastheer, de gast,

de witte chrysanten.

Ryota

Motto van: De tuin van de Samoerai

Gail Tsukiyama

Vertaling: Marijke Versluis

De bramenpluk

2011-09-22T09:32:00.001+02:00

Mädchen am Weidezaun

Elisabeth Büchsel

kies een warme dag begin september
met zinderende populieren, met licht
dat door een gaas van stof valt,
met alle ramen open

's middags als de buurman rust houdt
in de schaduw van de notelaar
en zijn blik over het dal laat dwalen
als keek hij naar een film: daar vliegen
vogels, verder dan wij kunnen zien
maar ze verdwijnen niet

ga dan en pluk de rijpste bessen,
die glanzend zwart zijn, zwaar
en lobbig, die zich gewillig geven
laat de tegendraadse hangen,
hun tijd komt later

en laat, wat onbereikbaar lijkt
zo blijven, want alles heeft een prijs:
je kunt je huid verwonden
aan de doornen, je kunt een adder
wekken uit de slaap, je kunt
je mandje laten vallen

neem dus de tijd, kom op je stappen
vaak terug, zing voor de wespen
liederen, stel hen gerust

en als je denkt dat je kunt blijven,
keer terug naar waar de tijd
voorbijgaat en het licht van kleur
verandert, waar de koelkast aanslaat
waar iemand gaten in de muren boort
waar nog vannacht de wind opsteekt,
de herfst begint, waar iemand
op je wacht.

Miriam van Hee
Uit: De bramenpluk

Vliegen tot de hemel

2011-09-19T09:51:00.000+02:00

Vliegen tot de hemel
Michael De Cock

Wat bijzonder zijn de eeuwenoude Griekse mythen toch.

Las met heel veel plezier het met een Zilveren Griffel bekroonde boek 'Vliegen tot de hemel' van Michael De Cock.

Het eerste deel vertelt het verhaal van Daedalus, de beroemde architect, die een labyrint bouwt voor koning Minos om de Minotaurus in op te sluiten.

In het tweede deel besluit Theseus de Minotaurus te doden met hulp van Ariadne.

Ik was onder de indruk van de mooie poëtische toegankelijke schrijfstijl en luisterde geboeid naar het bijgevoegde hoorspel op CD vol afwisseling van stemmen met Belgische tongval en jazzmuziek. Een Gouden Griffel waard.

Kamer

2011-09-16T10:37:00.000+02:00

Laat je niet afschrikken door het onderwerp van deze roman: een vrouw met een klein kind die door een man gevangen worden gehouden in een kamer. Het boek begint met de vijfde verjaardag van Jack en wat volgt is een ontroerende, af en toe ontregelende, maar ook enorm spannende roman waarin we de gebeurtenissen vanuit Jacks' perspectief gaan volgen.
En dat is een bijzonder perspectief omdat zijn hele wereld uit die ene kamer bestaat en de enige andere mens die hij kent zijn moeder is. Een moeder die er alles aan doet om haar kind zo 'normaal' mogelijk op te laten groeien, ze vertelt verhalen, ze zingen liedjes, ze spelen, ze rennen rondjes door de kamer om in beweging te blijven. Ze zijn een twee-eenheid met een eigen taal.

Meer ga ik niet vertellen, behalve dat het een prachtig boek is dat je in één keer uit wilt lezen.

Kamer
Emma Donoghue
Vertaling: Manon Smits

This way

2011-09-15T10:28:00.002+02:00

This way- Kyoto Japan

Dirk Buwalda

Een wegwijzer kan niet de eer opeisen van een succesvolle tocht.

Uit: Notities
Jed McKenna
Vertaling: Maggy Wishaupt

Move, eat, learn

2011-09-15T09:26:00.000+02:00

Learn by Rick Mereki

3 Jongens reisden de wereld over en maakten 3 schitterende filmpjes van één minuut. Dit is er één van.

Old Market Library

2011-09-13T10:04:00.000+02:00

Old Market Library

een project van Tyin Tegnestue en Kasama Yamtree in Bangkok

Nog zo'n leuk project uit Testify! Een ideale bibliotheek, ook voor mensen die last hebben van keuzestress.

De leeskamer

2011-09-12T11:44:00.000+02:00

Ansichtkaart 'De leeskamer' van Carl Larsson

"Jarenlang stonden er honderden boeken in de ruimten waar ik speelde, huilde, lachte, praatte, kroop, liep, rende en at. En altijd hebben al die boeken dezelfde letters en inhoud gekend, maar pas toen ik oud genoeg was om ze te lezen kregen ze hun eigenlijke betekenis. Toch zijn ze er altijd geweest, op dezelfde manier als ze er later stonden. Dat idee kan ik heel moeilijk loslaten. Zo ben ik ook over mensen gaan denken: als ongelezen boeken. Het enige dat me scheidt van de betekenis is de wil om ze te lezen. En zo graag wil ik dat niet meer de laatste tijd."

Uit: Magnus - Arjan Lubach

Muizenhuis

2011-09-09T09:54:00.000+02:00

We worden helemaal blij van Het Muizenhuis van Karina Schaapman.
Liesbeth heeft een prachtige etalage gemaakt.

September

2011-09-08T11:47:00.000+02:00

Kate im Abensonnenschein

Paula Modersohn

September, toegift van de zomer.
De appels laten hun stamverband los
en liggen te vondeling in het gras.
Wij rapen de gedachten bij elkaar,
verzamelen wat de zomer bracht,
een oogst herinneringen.
Daar teren we op.
Maar de dichter, hij gaat zijn pen
diep in de woorden dopen
en legt zijn stem te vondeling
op het papier.
Voor de gelukkige vinder.

Jaap Zijlstra
Uit: De vier jaargetijden

Kleur ben je zelf

2011-09-07T09:56:00.000+02:00

Probedruck der Bildbeigabe zur Farbenkugel

Philipp Otto Runge

Kleuren inspireren, kunnen je energieker maken, je creativiteit verhogen en je intuïtie helpen ontwikkelen. Veel mensen zijn op zoek naar manieren om intenser en bewuster te leven. Kleuren kunnen daarbij helpen.
Ook hebben velen er geen idee van hoeveel invloed kleur op hun leven kan hebben en zijn zich er niet van bewust waarom ze een bepaalde kleur gebruiken in bijvoorbeeld hun inrichting en kleding.
Als je je ervan bewust bent wat kleur met je doet, kun je met behulp van kleuren de kwaliteit van je leven verbeteren.

De auteurs geven in dit boek veel achtergrondinformatie en praktische tips, aangevuld met inzichtgevende oefeningen. Niet alleen voor psychologen, creatief therapeuten, coaches, kleurconsulenten, docenten of kunstenaars; voor iedereen die zelf wil ervaren en analyseren wat kleur aan mogelijkheden biedt.

Titel: Kleur ben je zelf
Auteurs: C. Houthuyse, L. Vros

Favela Painting

2011-09-06T10:36:00.001+02:00

Favela Painting

een project van Haas & Hahn in Rio de Janeiro

In Testify! The Consequences of Architecture meer voorbeelden van hoe groot de invloed van architectuur op de leefomgeving van mensen kan zijn, en dan in positieve zin. Vrolijk, positief, hoopgevend en inspirerend!

Magnus

2011-09-05T08:39:00.005+02:00

Magnus - Arjan Lubach

Mooi geschreven boek over Merlijn op de vlucht voor zijn liefdesverdriet en zijn passieve leventje in Amsterdam. Hij besluit in Zweden op zoek te gaan naar de persoon die grote bedragen uitgeeft met zijn creditcard. De ontknoping is verrassend.

Het is een toegankelijk boek dat je in een sneltreinvaart leest, maar het is absoluut de moeite waard om wat meer tijd te nemen voor dit boek omdat het doorspekt is van poëtische zinnen als: ‘Hoop is gemaakt van het sterkste draad dat er is. En het snijdt in alle waarheid.’ of: ‘Emoties hebben geen controleerbare feiten nodig, die bestaan omdat je ze toelaat.’

De steeds terugkerende tweestrijd bij Merlijn tussen het leiden van een actief of passief leven weet Lubach tegen het einde van het boek prachtig af te sluiten: ‘En ik wist ineens waarom ik al die jaren zo passief was geweest. Omdat passiviteit weliswaar een andere route volgt dan assertiviteit, maar uiteindelijk doemt toch exact hetzelfde eindpunt op.’

Een aanrader!

Onder de appelboom

2011-09-02T11:40:00.000+02:00

Droomboom

Juke Hudig

Ik kwam thuis, het was
een uur of acht en zeldzaam
zacht voor de tijd van het jaar,
de tuinbank stond klaar
onder de appelboom

ik ging zitten en ik zat
te kijken hoe de buurman
in zijn tuin nog aan het spitten
was, de nacht kwam uit de aarde
een blauwer wordend licht hing
in de appelboom

toen werd het langzaam weer te mooi
om waar te zijn, de dingen
van de dag verdwenen voor de geur
van hooi, er lag weer speelgoed
in het gras en verweg in het huis
lachten de kinderen in het bad
tot waar ik zat, tot
onder de appelboom

Rutger Kopland
Uit: Geluk is gevaarlijk

Second Skin

2011-09-01T11:11:00.000+02:00

India Flint is een Australische textielkunstenares die de prachtigste stoffen ontwerpt met natuurlijke verfstoffen. Van haar is nu een boek verschenen: Second Skin.

Kijk ook op haar blog: not all those who wander are lost

Theetafels

2011-08-30T10:13:00.000+02:00

Stilleben Teetisch

Albert Anker

Vaak in andere huizen met onbekende
hoeken en duistere theetafels

zie ik je gezicht........ o dat is

een beginnende traditie.

Nee, ik wil geen thee meer.
Ik wil weg al had u zestien
bedden voor logés en lieve handen
goed bedoelende ogen.

Bijna altijd heb ik genoeg
van mensen als ik ergens in een kamer
je gezicht zie.

En zoveel meer.
Woorden die nooit worden gesproken
dan in mijn bloed: liefde

Remco Campert
Uit: Happinez: Liefde

Smile

2011-08-26T10:56:00.000+02:00

Ansichtkaart 'A smile is a window' - Sylvia Messner

A smile is a Window
through wich you can see
if the Heart is Home

2011-08-25T12:09:00.000+02:00

Ansichtkaart 'De drie levensfasen van de vrouw (detail)'

Gustav Klimt

"Pas later ging ik begrijpen dat het moederschap een illusie is. Ongeacht hoe waakzaam ze is, uiteindelijk kan een moeder haar kind niet beschermen - niet tegen pijn of angst, of de gruwel van geweld, tegen hermetisch afgesloten treinen die met hoge snelheid de verkeerde kant op rijden, de verdorvenheid van vreemden, valkuilen, afgronden, vlammenzeeën, auto's in de regen, tegen het toeval."

Uit: Het grote huis - Nicole Krauss
Vertaling: Tjadine Stheeman en Rob van der Veer

Hebban olla vogala

2011-08-24T09:54:00.000+02:00

Kaart uit Plintmapje

Lees maar lang en wees gelukkig

Hebban olla uogala nestas hagunnan
hinase hic anda thu
wat unbidan we nu

Monarch vlinders zijn onverholen
fladderende wonderdieren;
oranje en zwart geverfd vieren
zij zich als droomsymbolen,

want zij trekken in de loop
van drie vier generaties voort
van noord naar zuid en weer naar noord
als in doorgegeven hoop.

De monarchs die hier op de paarse
herfstbloemen honing vergaren
zijn dus al naar Mexico om te paren,

en de nu al schaarse
houtwespen zwerven
langs de ramen, met iets kwijt,
want voor hen is dit de tijd
om te sterven,

en wij, zij aan zij
in ons nest, in de duisternis,
wat verwachten wij?
Hoe het straks is?

Leo Vroman
Uit: Daar

The most beautiful bookshop in the world

2011-08-23T10:16:00.001+02:00

Boekwinkel gespot op vakantie in Venetië

Health

2011-08-22T12:44:00.000+02:00

Monks dancing, Bhutan

Lieske Meima

Health is knowing when to start, to stop, to move, to rest, to speak, to listen, to hold on, to let go.
It's knowing a few things and letting your instincts doing the rest.
It's eating when you're hungry, sleeping when you're tired.
It's respecting the rhytms and rituals of an organic, wholesome life.
It's being connected to yourself, others, the world. It's being centered.
It's having a practice that helps you slow down the chaos and stay rooted in what's real.

Gabrielle Roth

Elke ochtend een nieuw bezoek

2011-08-19T10:27:00.000+02:00

Ansichtkaart - Kalligrafisch werk

Dit menszijn is een soort herberg;
elke ochtend weer een nieuw bezoek.

Een vreugde, een depressie, een benauwdheid,
een flits van inzicht komt
als een onverwachte gast.

Verwelkom ze; ontvang ze allemaal gastvrij!
Zelfs als er een menigte verdriet binnenstormt
die met geweld je hele huisraad kort en klein slaat.

Behandel dan toch elke gast met eerbied.
Misschien komt hij de boel ontruimen
om plaats te maken voor extase....

De donkere gedachte, schaamte, het venijn,
ontmoet ze bij de voordeur met een grijns
en vraag ze om erbij te komen zitten.

Wees blij met iedereen die langskomt..
De hemel heeft ze stuk voor stuk gestuurd
om jou als raadgever te dienen.

Rumi

Uit het voorwoord van: Het Presence Proces (Michael Brown)

Decorating with books

2011-08-16T11:40:00.000+02:00

De taart

2011-08-15T10:20:00.000+02:00

De fruittaart

Silke Leffler

'Je bent in de laatste drie maanden'
zei de dokter, '5 pond afgevallen.'
Mijn overschot ging meteen aan de
slag (dol op getallen):
Ik woog toen daar
120 en moest juist hoognodig
zogezien 2 pond overbodig
kwijt dus woog misschien
120-2 is 118 pond maar.
Verlies was 5 x 12:3 is 20 pond per jaar,
dus word ik 100 jaar oud
dan weeg ik 118-(100-94) x 20 is min 2
een gewicht waarmee
men het niet lang volhoudt,
maar eet ik uiteraard
de hele verjaardagstaart
en kom dan zeg 5 pond aan
dan kan ik weer bestaan
als een baby van 5-
2 is 3 pond: een goed begin.

Leo Vroman
Uit: Daar

There is an old belief

2011-08-12T10:28:00.000+02:00

Ansichtkaart

There is an old belief

that on some distant shore

far from despair and grief

old friends shall meet once more

Uit: Dankbaar voor wie je was

Van B.W. Ebbinge

Anatomie van een verdwijning

2011-08-11T09:42:00.000+02:00

Anatomie van een verdwijning

Ik wilde haar dragen als een kledingstuk, me opvouwen in haar ribben, een steen in haar mond zijn. Ik deed alsof ik een rondje om het zwembad liep zodat ik haar van alle kanten kon bekijken. Plotseling deed ze haar mond weer open en keek ze me aan; ze was niet verrast en ze reageerde niet.
Toen liep ze naar de rand van het zwembad, doopte eerst haar ene voet in het water, toen de andere, en liep op haar tenen weer weg. Ik keek hoe het spoor van natte voetstappen verdampte.

Na de dood van zijn moeder is Nuri, een twaalfjarige jongen uit Caïro, ontroostbaar. Zijn vader, een gewezen diplomaat, neemt hem mee op vakantie naar de Egyptische kust. Daar ontmoet Nuri een jonge vrouw, Mona, op wie hij verliefd wordt. Hij is zo door haar geobsedeerd, dat hij niet direct doorheeft dat Mona en zijn vader intussen een relatie met elkaar hebben. Hij droomt ervan dat zijn vader zal verdwijnen. Als dat dan ook gebeurt stort zijn wereld in. Hij gaat op zoek naar zijn vaders 'dubbele agenda' die deze blijkt te hebben. Het tragische van dit boek is dat Nuri zijn vader maar zo kort heeft meegemaakt en hem daarom niet goed heeft gekend. Aandoenlijk is het als Nuri, licht voyeuristisch, gesprekken met volwassenen afluistert maar niet altijd goed interpreteert. Het is een sprookjesachtig boek, erg mooi uitgewerkt.

Auteur: Hisham Matar
Vertaling: Manik Sartar

Naar school

2011-08-10T12:17:00.000+02:00

Afbeelding uit: Schoolkinderen van de wereld

Ik ga naar school en ik neem mee:

het grote apen-ABC,

een kleurpotlodendoos en stiften,

een grote stapel rekenschriften,

een rekenboek, een boek voor taal,

een passer en een lineaal,

een blauwe pen om mee te schrijven,

een trommel voor het overblijven,

met boterhammen, drie of vier,

en knikkers voor het speelkwartier

en apennootjes en bananen,

en ook een zakdoek, voor mijn tranen,

wanneer ik stiekem word gepest

of uitgelachen door de rest...

uit: Ik leer je liedjes van verlangen, en aan je apenstaartje hangen

47 verdichte dierenverhalen van Bette Westera

Vliegen tot de hemel

2011-08-09T09:50:00.000+02:00

Illustratie Gerda Dendooven

uit Vliegen tot de hemel

"Alles verandert, zo had Daedalus ooit aan Icarus verteld. Alles. Lente wordt zomer en zomer wordt herfst, en na het vallen van de bladeren, komt de winter.

Zo ging het ook met Icarus. Ooit was hij een jongen. Heel even werd hij een vogel. Nu draagt de zee, waarin hij verdronk, zijn naam.

Want als de zee haar golven eindeloos neerlegt op het goudgele strand, fluistert het schuim bij elke golfslag zachtjes zijn naam.

Icarussss...

Icarussss..."

Uit: Vliegen tot de hemel

Het verhaal van de Minotaurus

Michael De Cock